Στουρνάρια, τσακμακόπετρες και ευφυείς-αφυείς

Τρεις απανωτές εκλογές το 2010, και οι Έλληνες δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα, την δυνατότητα σχηματισμού αυτοτελούς κυβέρνησης. Πρωτοφανές για τα μεταχουντικά χρονικά. Καλό; Κακό; Το ίδιο; Θα το δείξει η ιστορία. Ο λαός ανησύχησε τα μάλα.

“ Τι θα γένουμε τώρα; Πρόβατα δίχως τσομπάνη; “

Το πρόβλημα μεγάλο. Η πτώχευση εκρουτάλιζεν βροντερώς την θύραν της χώρας μας. Μα η ανησυχία δεν ήταν μόνον δικιά μας. Ήταν παγκόσμια! Μαζί με την δική μας οικονομική κατάρρευση, θα κατέρρεε λέει, όλη η παγκόσμια οικονομία! Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων, συμφωνίες και διαφωνίες, σοβαρότητες μα και ιλαρότητες. όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης είχαν εστιάσει την προσοχή τους, επί εικοσιτετραώρου βάσεως πάνω μας. Συνευρέθησαν όλοι οι ανταποκριτές και οι οικονομικοί αναλυτές απανταχούθεν της οικουμένης. Από Ιαπωνία και Κίνα, μέχρι Ευρώπη και Αμερική. Βρέ τους άτιμους τους Έλληνες !

Και να επί τέλους το, το μέγα άγγελμα ηκούσθη. Σχηματίστηκε τρικομματική κυβέρνηση. Όλοι οι λαοί του κόσμου, πήραν βαθιά ανάσα. Ούφ! ευτυχώς, σωθήκαμε! Τα μεγάλα όμως κανάλια, CNN, BBC, Ντόιτσε βέλε, Al Τζαζίρα, Ρόυτερ ,  Σαγκάη, Τόκυο, δεν έμειναν ικανοποιημένα.

“ Βρε ποιος την χέζει την κυβέρνηση τους; Εμάς μας ενδιαφέρει, ποίος θά'ναι υπουργός οικονομικών;“

Κράτος μπουρδέλο (Μέρος Α')

Ακούγαμε με προσοχή τα νέα επαίσχυντα μέτρα του Στουρνάρα από την τηλεόραση, και δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας!

"Είναι δυνατόν να την πλερώνουν πάντοτε οι φτωχοί; 

Είναι δυνατόν οι τραπεζιτάδες και οι εφοπλιστάδες να την γλυτώνουν; 

Είναι δυνατόν οι βουλευτάδες νάχουν προνόμια;

Είναι δυνατόν ένα στουρνάρι, να βάλει τάξη σε τούτο το κράτος;"

"Ποιο κράτος μωρέ; Κράτος είναι αυτό το μπουρδέλο;!," πετάχτηκε ο φίλος μου ο Γιακουμής.

"Μπουρδέλο, μπουρδέλο!", απεκρίθη εν χορώ ο όχλος!

Και ιδού, το νέο δεν ήργησεν ν'ακουσθεί και Πανελληνίως.

Το πλήθος που ήτο συγκεντρωμένο όξω από τη βουλή, τραγουδούσε ρυθμικώς, ώσπερ χορωδία που την διύφθηνεν ο Μπετόβεν.

"Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η βουλή!"

Η φτερωτή λίστα

Καθόμασταν με το φίλο μου τον Γιακουμή, και συζητούσαμε για την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ.

"Αλήθεια ρε Μπούτση, σ'αρέσει αυτή η Λαγκάρντ;!"

"Εννοείς σαν γυναίκα;! Με δουλεύεις;"

"Όχι καθόλου. Λέει ότι ακόμα και στα γεράματά της την εζητάνε εις γάμου κοινωνίαν."

"Να παντρευτεί η Λαγκάρντ άντρα;!"

"Και  μάλιστα αριστοκράτη."

"Μ'αυτή η ίδια μοιάζει περισσότερο με άντρα, παρά με γυναίκα. Μάλλον αυτός που θα την θέλει, θα είναι κάποιος γκέι."

"Δηλαδή αντί να γαμιέται από τον άντρα της, θα γαμάει τον άντρα της;"

"Αν κρίνω από την φάτσα της, αντί για κλειτορίδα, θάχει κανα ψωλαράκι μικρού παιδιού!"

"Τέλος πάντων, ας παντρευτεί και ας γαμάει όπως θέλει τον άντρα της. Δικαίωμα της. Εμείς όμως τί φταίμε;"

"Εννοείς;"

"Λέω εμείς τί φταίμε και μας γαμάει; Γιατί βρε κυρία μου, βρες έναν άντρα; και κάνε ότι θες."

"Εδώ διαπράττεις

Οι ελληνικές κλανιόλες και το ενεργειακό πρόβλημα

Ημέρα Σάββατο, αργία,ηλιόλουστη, κάναμε τον περίπατο μας, με τον φίλο μου τον Γιακουμή, αμολώντας αβέρτα αμφότεροι, τις πρωινές πορδές μας. Μπρούτ ο ένας , μπρούτ ο άλλος, δίχως τελειωμό!
“ Μα τι έγινε ρε Μπούτση,φασόλια έφαγες; “
“ Όχι σήμερα, αλλά χθες. “
“ Και από χθες, έχουν ενέργεια μέχρι σήμερα; Γιατί και εγώ φασόλια έφαγα χθες. Παρασκευή βλέπεις. “
“ Ε! τι να κάνουμε, έτσι είναι τα φασόλια. “
“ Και που οφείλεται αυτό;Εσύ πρέπει να ξέρεις. “
“ Και βέβαια ξέρω. Τα φασόλια, περιέχουσιν στοιχειακόν θείο S, το οποίον ενούται μετά του υδροχλωρίουHrl, το οποίον είναι αέριον εύοσμον, αλλά και εύφλεγκτον! “

Διαφορά ανθρώπου και γαιδάρου

Νοέμβριος μια ηλιόλουστη αλκυονίδα μέρα, κάναμε τη βόλτα μας, με το αμάξι του φίλου μου του Γιακουμή. Περνώντας δίπλα από ένα λιβάδι, τι λέτε να είδαμε; ‘Έναν γάιδαρο! Μπρέ, μπρέ για δες τι σου επιφυλάσσει η ζωή! Δέκα ολάκερα χρόνια είχα να δω γάιδαρο ζωντανό. Με σάρκα και οστά. Πάει πια, έγινε κι’ αυτός είδος μουσειακό. Μόνο σε παλιές φωτογραφίες, και στο σινεμά βλέπουμε.

“ Ένας γάιδαρος δεμένος

στο λιβάδι ξεχασμένος

το χορτάρι του βοσκούσε

κι’ ήταν τρισευτυχισμένος

ο καημένος, ο καημένος. “

Ψιθύρισε τραγουδιστά ο Γιακουμής…

“ Το θυμάσαι ρε Μπούτση; “

Εσώθη η Ελλάς, αγάλονται γης κι’ ουρανοί.

Καθόμασταν βράδυ στο καφενείο με τον φίλο μου τον Γιακουμή, πίναμε το τσιπουράκι μας, και ήμασταν έτοιμοι να παρακολουθήσουμε το νυκτερινό δελτίο ειδήσεων. Το μαγαζί ήτουνε τίγκα, αλλά επικρατούσε μια ησυχία, άκρως ανησυχητική. Δικαιολογημένα άλλωστε, αφού μετά δύο εκλογικές αναμετρήσεις, θ’ ανακοινόνουνταν επί τέλους, η περιούσα κυβέρνηση εθνικής συναίνεσης. Και ιδού, ο δημοσιογράφος ώσπερ σύγχρονος Δίας, εξαπέλυσεν  επί της γης, τρείς κεραυνούς. Σαμαράς, Βενιζέλος, Κουβέλης.

Ιδού η σύγχρονη Αγίαν Τριάς, της Ελλάδος.

Εφεδρεία, ωρίμανση και μέθοδος των μορίων

Μια ολόκληρη ζωή, ασχολούμαι με το φροντιστήριο. Από παιδάκι 18 χρονών, μόλις πέρασα στο Πανεπιστήμιο έτσι για να βγάλω το χαρτζιλίκι μου, βλέπετε καταραμένη φτώχεια. Έχω διδάξει μαθηματικός, γεωμετρία, φυσική, χημεία μέχρι και τη μίζερη ορθογραφία. Αυτό όμως που συνάντησα τελευταίως, ούτε το'χω ματαδεί , αλλά ούτε που το φανταζόμουν. Είχα τελειώσει το μάθημα μου γύρω στις οχτώ, και απολάμβανα τον βραδινό μου καφέ, έτσι να χαλαρώσουν τα νεύρα, βλέπετε το φροντιστήριο, είναι δουλειά λίαν σπαστική. Ξάφνου είδα ν'άρχονται σπίτι μου, κάνα δεκαριά άτομα, φουριόζοι και τρελαμένοι, λες και τους είχε πιάσει κόψιμο. Μεγάλοι άνθρωποι, σαραντάρηδες και πενηντάρηδες γονείς παιδιών που τους έκανα μάθημα.

“ Τι έγινε ρε παιδιά; Ήρθατε να ρωτήσετε πως πάνε οι κανακάρηδες σας; “

“ Όχι ,όχι έχουμε άλλο ζόρι. “

“ Σαν τι ζόρι δηλαδή; “

Γερμαvίδες τουρίστριες που διψάνε για σπέρμα

Οι  Γερμανοί από πούτσα μπορεί νάναι γιά, αλλά από κούκου και γκαμήσι γιόκ. Έτσι οι δύσμοιρες Γερμανιδούλες, κάνουν σκληρή οικονομία όλο το χρόνο, προκειμένου να έρθουν στην   Ελλάδα μας, για ένα μήνα διακοπές,

και να χορτάσουν ήλιο και θάλασσα, μα πιότερο απ' όλα να ξεδιψάσουν με το ευλογημένο Ελληνικό σπέρμα.

Τα δικά μας καμάκια, διψούν και αυτά δια ξανθόν αιδοίον, και η χημεία ταίριαξε. Μία από τις πολλές Γερμανιδούλες, που επισκέφθηκαν  το πάλαι ποτέ την χώρα μας, ήταν και η Αγγέλα, αλλά τόσο άσχημη που ήταν, κανείς δεν πήγαινε μαζί της. Βρε τι δεν έκανε η κακομοίρα. Ντυνόταν με μίνι φούστα, με τολμηρό μπικίνι, πήγαινε σε νυκτερινά πάρτι, σε παραλίες γυμνιστών, μα τίποτα. Κανένας δεν γύριζε μάτι να την κοιτάξει. Άρχισε μάλιστα, σιγά σιγά, να μιλάει και σπαστά Ελληνικά.

"Φούχτεν, μουνούχτεν, μπουτσούχτεν, γαμούχτεν!"

"Τι λέει μωρέ, ετούτη η παλαβιάρα;"