Καθόμασταν με το φίλο μου τον Γιακουμή, και συζητούσαμε για την περιβόητη λίστα Λαγκάρντ.
"Αλήθεια ρε Μπούτση, σ'αρέσει αυτή η Λαγκάρντ;!"
"Εννοείς σαν γυναίκα;! Με δουλεύεις;"
"Όχι καθόλου. Λέει ότι ακόμα και στα γεράματά της την εζητάνε εις γάμου κοινωνίαν."
"Να παντρευτεί η Λαγκάρντ άντρα;!"
"Και μάλιστα αριστοκράτη."
"Μ'αυτή η ίδια μοιάζει περισσότερο με άντρα, παρά με γυναίκα. Μάλλον αυτός που θα την θέλει, θα είναι κάποιος γκέι."
"Δηλαδή αντί να γαμιέται από τον άντρα της, θα γαμάει τον άντρα της;"
"Αν κρίνω από την φάτσα της, αντί για κλειτορίδα, θάχει κανα ψωλαράκι μικρού παιδιού!"
"Τέλος πάντων, ας παντρευτεί και ας γαμάει όπως θέλει τον άντρα της. Δικαίωμα της. Εμείς όμως τί φταίμε;"
"Εννοείς;"
"Λέω εμείς τί φταίμε και μας γαμάει; Γιατί βρε κυρία μου, βρες έναν άντρα; και κάνε ότι θες."
"Εδώ διαπράττεις
