Στουρνάρια, τσακμακόπετρες και ευφυείς-αφυείς

Τρεις απανωτές εκλογές το 2010, και οι Έλληνες δεν έδωσαν σε κανένα κόμμα, την δυνατότητα σχηματισμού αυτοτελούς κυβέρνησης. Πρωτοφανές για τα μεταχουντικά χρονικά. Καλό; Κακό; Το ίδιο; Θα το δείξει η ιστορία. Ο λαός ανησύχησε τα μάλα.

“ Τι θα γένουμε τώρα; Πρόβατα δίχως τσομπάνη; “

Το πρόβλημα μεγάλο. Η πτώχευση εκρουτάλιζεν βροντερώς την θύραν της χώρας μας. Μα η ανησυχία δεν ήταν μόνον δικιά μας. Ήταν παγκόσμια! Μαζί με την δική μας οικονομική κατάρρευση, θα κατέρρεε λέει, όλη η παγκόσμια οικονομία! Διαβουλεύσεις επί διαβουλεύσεων, συμφωνίες και διαφωνίες, σοβαρότητες μα και ιλαρότητες. όλα τα διεθνή μέσα ενημέρωσης είχαν εστιάσει την προσοχή τους, επί εικοσιτετραώρου βάσεως πάνω μας. Συνευρέθησαν όλοι οι ανταποκριτές και οι οικονομικοί αναλυτές απανταχούθεν της οικουμένης. Από Ιαπωνία και Κίνα, μέχρι Ευρώπη και Αμερική. Βρέ τους άτιμους τους Έλληνες !

Και να επί τέλους το, το μέγα άγγελμα ηκούσθη. Σχηματίστηκε τρικομματική κυβέρνηση. Όλοι οι λαοί του κόσμου, πήραν βαθιά ανάσα. Ούφ! ευτυχώς, σωθήκαμε! Τα μεγάλα όμως κανάλια, CNN, BBC, Ντόιτσε βέλε, Al Τζαζίρα, Ρόυτερ ,  Σαγκάη, Τόκυο, δεν έμειναν ικανοποιημένα.

“ Βρε ποιος την χέζει την κυβέρνηση τους; Εμάς μας ενδιαφέρει, ποίος θά'ναι υπουργός οικονομικών;“

Κράτος μπουρδέλο (Μέρος Α')

Ακούγαμε με προσοχή τα νέα επαίσχυντα μέτρα του Στουρνάρα από την τηλεόραση, και δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας!

"Είναι δυνατόν να την πλερώνουν πάντοτε οι φτωχοί; 

Είναι δυνατόν οι τραπεζιτάδες και οι εφοπλιστάδες να την γλυτώνουν; 

Είναι δυνατόν οι βουλευτάδες νάχουν προνόμια;

Είναι δυνατόν ένα στουρνάρι, να βάλει τάξη σε τούτο το κράτος;"

"Ποιο κράτος μωρέ; Κράτος είναι αυτό το μπουρδέλο;!," πετάχτηκε ο φίλος μου ο Γιακουμής.

"Μπουρδέλο, μπουρδέλο!", απεκρίθη εν χορώ ο όχλος!

Και ιδού, το νέο δεν ήργησεν ν'ακουσθεί και Πανελληνίως.

Το πλήθος που ήτο συγκεντρωμένο όξω από τη βουλή, τραγουδούσε ρυθμικώς, ώσπερ χορωδία που την διύφθηνεν ο Μπετόβεν.

"Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η βουλή!"

Οι ελληνικές κλανιόλες και το ενεργειακό πρόβλημα

Ημέρα Σάββατο, αργία,ηλιόλουστη, κάναμε τον περίπατο μας, με τον φίλο μου τον Γιακουμή, αμολώντας αβέρτα αμφότεροι, τις πρωινές πορδές μας. Μπρούτ ο ένας , μπρούτ ο άλλος, δίχως τελειωμό!
“ Μα τι έγινε ρε Μπούτση,φασόλια έφαγες; “
“ Όχι σήμερα, αλλά χθες. “
“ Και από χθες, έχουν ενέργεια μέχρι σήμερα; Γιατί και εγώ φασόλια έφαγα χθες. Παρασκευή βλέπεις. “
“ Ε! τι να κάνουμε, έτσι είναι τα φασόλια. “
“ Και που οφείλεται αυτό;Εσύ πρέπει να ξέρεις. “
“ Και βέβαια ξέρω. Τα φασόλια, περιέχουσιν στοιχειακόν θείο S, το οποίον ενούται μετά του υδροχλωρίουHrl, το οποίον είναι αέριον εύοσμον, αλλά και εύφλεγκτον! “

Διαφορά ανθρώπου και γαιδάρου

Νοέμβριος μια ηλιόλουστη αλκυονίδα μέρα, κάναμε τη βόλτα μας, με το αμάξι του φίλου μου του Γιακουμή. Περνώντας δίπλα από ένα λιβάδι, τι λέτε να είδαμε; ‘Έναν γάιδαρο! Μπρέ, μπρέ για δες τι σου επιφυλάσσει η ζωή! Δέκα ολάκερα χρόνια είχα να δω γάιδαρο ζωντανό. Με σάρκα και οστά. Πάει πια, έγινε κι’ αυτός είδος μουσειακό. Μόνο σε παλιές φωτογραφίες, και στο σινεμά βλέπουμε.

“ Ένας γάιδαρος δεμένος

στο λιβάδι ξεχασμένος

το χορτάρι του βοσκούσε

κι’ ήταν τρισευτυχισμένος

ο καημένος, ο καημένος. “

Ψιθύρισε τραγουδιστά ο Γιακουμής…

“ Το θυμάσαι ρε Μπούτση; “

Ο άνθρωπος με τα χρυσά αρχίδια

Ένα βραδάκι, κάναμε τη βόλτα μας με τον φίλο μου τον Γιακουμή, και περάσαμε έξω από το Κ.Α.Π.Η.
“ Δεν πάμε μέσα ρε Μπούτση, να πιούμε κανάν καφέ με τα γεροντάκια; “

“ Γιατί ρε Γιακουμή, βιάζεσαι να γεράσουμε; Μια των ημερών έτσι κι’ αλλιώς, κι’ εμείς θα γίνουμε μόνιμοι θαμώνες. “

“ Έλα μωρέ, όλο και κάτι ενδιαφέρον θ’ ακούσουμε. “

Έτσι που λέτε μπήκαμε στο μαγαζί, παραγγείλαμε τους καφέδες μας, κι’ ενώ περιμέναμε ν’ ακούσουμε φωνές, όλοι οι γέροντες ήσαν αποσβολωμένοι στην τηλεόραση, περιμένοντας ν’ ακούσουν τις νέες περικοπές των συντάξεων, μήπως τους πιάσει κι’ αυτούς η μπόρα. Και το κακό δεν άργησε ν’ ακουστεί:

“ Περικοπή στις συντάξεις του Ο.Γ.Α. , κατά 30 ευρώ το μήνα! “

“ Αίσχος! Ντροπή! μα τίναι τούτοι; Άνθρωποι για γάιδαροι; “                                         

“ Εμάς που παίρνουμε 350 ευρώ το μήνα; “