Και θήρα πέους σερνικιάς φαλαίνης
Ημέρα Κυριακή, περί την δεκάτην πρωίαν, λαμπρός ήλιος, παγκόσμια ημέρα της οικολογίας, απολάμβανα τον περίπατο μου, φανταζόμενος μια γη, ίδια μ'αυτήν του παραδείσου των πρωτόπλαστων.
Άρχισα μάλιστα να αισθάνομαι Αδάμ, με την Εύα δίπλα μου, φυσικά ολόγυμννη, όπως πριν το προπατορικό αμάρτημα, κι'εκεί ήμην πλήρως ευτυχής, νάσου μια φωνή από το καφενείο, και πάει ο παράδεισος.
- " Εΐ! Μπούτση, πέρνα από το καφενείο, κερνάμε τσιπουράκι."
Ήταν ο φίλος μου ο Γιακουμής, με κάνα 5-6 νοματέους. Τι να κάνω; μπορούσα να τους προσβάλω? Κάθησα στο τραπεζάκι, όπου μου φέρανε το τσιπουράκι μου. Με την 1η γουλιά, έπεσε και η πρώτη μπαλοθιά.
- " Αλήθεια ρε μπούτση, τι πάει να πει τελικά, η λέξη οικολόγος;"
- " Για ποιο λόγο η ερώτηση ρε παιδιά;"
- " Να, σήμερα είναι η μέρα της διεθνούς οικολογίας, γιορτάζουν οι οικολόγοι."
- " Μ'αφού τ'ακούτε όλη μέρα. Εγώ τι παραπάνω να σας πω; Υπάρχουν τόσοι ειδικοί."
- " Γιαυτό και σε ρωτάμε. Τόσοι πολλοί ειδικοί, τόσα πολλά ωραία λόγια, και η γη πάει από το κακό στο χειρότερο. Κάτι δεν πάει καλά με την υπόθεση. Θα μας εξηγήσεις;"
- " Τι ακριβώς θέλετε;"
- " Σου είπαμε, τι ακριβώς σημαίνει η λέξη οικολόγος."
- " Αφού επιμένετε, η λέξη οικολόγος είναι σύνθετη, και παράγεται από το οίκος και λόγος."
- " Που σημαίνει;"
- " Οίκος, είναι το σπίτι."
- " Και λόγος; Τα λόγια, η ομιλία;"
- " Ναι και αυτό, αλλά στα αρχαία ελληνικά, εσήμενε λογική. Το λέγει και ο Ιωάννης ο Ευαγγελιστής στο 4ο ευαγγέλιο:
Εν αρχή ήν ο λόγος
και ο λόγος ήν προς το Θεώ"
