«Το 184 και τα μυστήρια του»
Πήγα που λέτε αυτές τις μέρες στον
τοπικό γιατρό του Ι.Κ.Α. να κλείσω ραντεβού, προκειμένου να εξετάσει τη μάνα
μου, βλέπετε γριά και αρρωστιάρα γυναίκα, και τον άκουσα με έκπληξη να μου
λέγει, ότι για να κλείσω ραντεβού, πρέπει πρώτα να πάρω το 184 στην Αθήνα! Και
από κει να μου κλείσουν ραντεβού για το Αμύνταιο!
«Έλα Χριστέ και Παναγιά», είπα
μέσα μου, άλλο πάλι και τούτο. Τι να κάνω ο έρμος υπάκουσα. Παίρνω το 184, και
ακούστηκε από την άλλη πλευρά μια μηχανική φωνή να μου λέγει: «Τηλεφωνείτε στο
184 στην Αθήνα. Οι υπάλληλοι είναι όλοι απασχολημένοι. Περιμένετε στο ακουστικό
σας». Ακολούθησε ρυθμική ποπ μουσική. Ξανακούστηκε εκ νέου η μηχανική φωνή,
πάλι τα ίδια, εν τω μεταξύ οι μονάδες στο τηλέφωνο πέφτανε αβέρτα. Την Τρίτη
φορά, και αφού ήδη είχαν περάσει επτά λεπτά, επιτέλους ακούστηκε μια πραγματική
φωνή.
“Λέγεσθε, όνομα, επίθετο, έτος
γεννήσεως, ΑΜΚΑ κ.λ.π. Από πού τηλεφωνείτε;»
«Από το Αμύνταιο.»
«Αμύνταιο;! Και που είναι αυτό;!»
«Στην Βουλγαρία!»
