Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θηβαίων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Θηβαίων. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012

Γελοίον, γελιότης και αυτογελιοποίησις. Περί Παγκάλου ο λόγος.

Παρασκευή κοινή ημέρα, επτά η ώρα το πρωί, ξύπνησα απότομα από το έντονο κτύπημα της καμπάνας. Το ίδιο κι’ η μάνα μου. Το κτύπημα δεν ήταν κανονικό, ούτε πένθιμο, αλλά σήμαινε συναγερμό.

“ Τι συμβαίνει μάνα μου; Έχουμε σήμερα καμία γιορτή και δεν το ξέρω; “

“ Όχι, αλλά η καμπάνα χτυπάει γρήγορα. Σίγουρα θα πήρε φωτιά κάποιο σπίτι. “

Βγήκαμε όξω, αλλά δεν φαινόταν τίποτα επικίνδυνο.

“ Θα πάω στην εκκλησία. Ο παπάς σίγουρα κάτι θα μας θέλει. “ και πήγε.

Μετά από μία ώρα, γύρισε σπίτι και ρώτησα όλος περιέργεια, τι συμβαίνει.

“ Τι έγινε ρε μάνα; Τι σας θέλει ο παπάς; “

“ Έκαμε λιτανεία, και κατόπιν μας έβγαλε κήρυγμα υπέρ Παγκάλου. Είχε λάβει λέει την εντολήν από το Άγιον πνεύμα! “

“ Και τι σας είπε δηλαδή; “