Ημέρα Τετάρτη, 20 Αυγούστου,
Σας λέει τίποτα;
Για το κόσμο όλο; όχι.
Για την Ελλάδα; όχι.
Για την Φλώρινα όμως, είναι μεγάλο γεγονός. Αφ'ενός μεν η παραδοσιακή λαϊκή αγορά, αφ'ετέρου δε, τα ντόπια ζαρζαβατικά, ντομάτες, πατάτες, πιπεριές, καρπούζια, πεπόνια κ.λ.π. είναι στα χάϊ τους, οι τιμές χαμηλές, οι καιροί χαλεποί, δεν έπεφτε καρφίτσα.
Έ μπορούσαμε να λείπουμε και μεις με το φίλο μου τον Γιακουμή;
Για όποιον δεν έχει βρεθεί στην λαϊκή της Φλώρινας, δεν μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει κοινωνία πολυπολιτισμική.
Ποια Αθήνα, ποια Σαλονίκη, ποια Ξάνθη;
Η μητρόπολη της πολυπολιτισμικής κοινωνίας, είναι η Φλώρινα.
Ομιλούνται 10 γλώσσες!
Όπερ σημαίνει, ότι πίσω από κάθε γλώσσα, υπάρχει και μια φυλή, και πιστέψτε με όλοι αυτοί, συνβιούν εν απολύτω ειρήνη και αρμονία.
Το μόνο αγκάθι, είναι το γαμημένο Ελληνικό Κράτος, που τους βάλει διαβάλματα, διαταράσσοντας τας ειρηνοποιούς σχέσεις και προθέσεις των.
Κάναμε τα ψώνια μας, βρεθήκαμε με παλιούς φίλους και συμμαθητές, και οδεύσαμε όλοι μαζί, να φάμε τα κεμπάπια μας.
Αγορά στη Φλώρινα δίχως κεμπάπια, δεν νοείται. Είναι τα ωραιότερα του κόσμου, ξεπερνώντας σε γεύση ακόμη και αυτά τα πολυδιαφημισμένα Τούρκικα. Η συνταγή ίδια και απαράλλαχτη εδώ και αιώνες, την γνωρίζουν μόνον οι μαγαζάτορες, την φυλούν ώς κόριν οφθαλμού, και δεν την προδίδουν ποτέ.
Οι κακές γλώσσες πάντως λένε, ότι μαζί με τον μοσχαρίσιο και χοιρινό κιμά, αναμιγνύεται και άλεσμα όρχεων μεγάλου τράγου επιβήτορα, μαζι με τον μπούτσο!
Αυτό είναι που δίνει τελικά, το θείον άρωμα, και την θεσπέσιαν γεύσιν των.
Ωραία η φασολάδα Πρεσπών, ωραίες και οι πιπεριές, δε λέω, αλλά τα κεμπάπια είναι άλλο πράμα. Η γεύσιν των δε συνάδει με μπόλικο μπούκοβο, από καυτερή τσούσκα, τις συνέπειες τις οποίες κατόπιν θα υποστείτε όταν πάτε στο αποχωρητήριο, ν'αφοδεύσετε.
Έτσι είναι, όλα τα καλά πράματα, έχουν το τίμημα τους. Όποιος το λοιπόν πήγε στην Φλώρινα, και δεν δοκίμασε ποτέ τα κεμπάπια της, ειναι ωσάν να μην πήγε στην Φλώρινα.
Αφού τιγκάραμε τα στομάχια μας, σηκωθήκαμε για τον δρόμο της επιστροφής, δίνοντας ραντεβού για την επόμενη Τετάρτη. Περπατώντας τον πεζόδρομο, το βλέμμα μας έπεσε πάνω πάνω σε μια ταμπέλα ενός καινούργιου μαγαζιού.
Αυτό είναι που δίνει τελικά, το θείον άρωμα, και την θεσπέσιαν γεύσιν των.
Ωραία η φασολάδα Πρεσπών, ωραίες και οι πιπεριές, δε λέω, αλλά τα κεμπάπια είναι άλλο πράμα. Η γεύσιν των δε συνάδει με μπόλικο μπούκοβο, από καυτερή τσούσκα, τις συνέπειες τις οποίες κατόπιν θα υποστείτε όταν πάτε στο αποχωρητήριο, ν'αφοδεύσετε.
Έτσι είναι, όλα τα καλά πράματα, έχουν το τίμημα τους. Όποιος το λοιπόν πήγε στην Φλώρινα, και δεν δοκίμασε ποτέ τα κεμπάπια της, ειναι ωσάν να μην πήγε στην Φλώρινα.
Αφού τιγκάραμε τα στομάχια μας, σηκωθήκαμε για τον δρόμο της επιστροφής, δίνοντας ραντεβού για την επόμενη Τετάρτη. Περπατώντας τον πεζόδρομο, το βλέμμα μας έπεσε πάνω πάνω σε μια ταμπέλα ενός καινούργιου μαγαζιού.
"Ασφάλειαι πρωκτών"
Ο Γιακουμής με κοίταξε παράξενα.
- " Μούχεις πει αρκετές φορές τι σημαίνει πρωκτός. Είναι αυτό που καταλαβαίνω;"
- " Ναι, αλλά είναι αυτό, που εγώ δεν καταλαβαίνω."
- " Δεν πάμε μέσα να δούμε;"
- " Και δεν πάμε λέω εγώ; Με καίει η περιέργεια"
Μπήκαμε στο μαγαζί, και είδαμε ένα γραφείο υπερπολυτελείας, κι έναν κύριο ντυμένο με συνολάκι Αρμάνι, χτενισμένο και λουστραρισμένο στην τρίχα.
- " Συγνώμη κύριε, περί τίνος πρόκειται;"
- " Μα το γράφει η ταμπέλα."
- " Δηλαδή ασφαλίζετε κωλότρυπες;!" ρώτησε ο Γιακουμής.
Ο κύριος εξεμάνει σφοδρά.
- " Σας παρακαλώ κύριε! Τι επαίσχυντες λέξεις είναι αυτές που ξεστομίζετε; Το μαγαζί μας είναι σοβαρόν και ευγενές."
- " Μα δεν είπα τίποτα κακό. Η λέξη χρησιμοποιείται καθημερινώς στην λαϊκή γλώσσα. Έτσι που την γράφετε στ'αρχαία, δεν πρόκειται να την καταλάβει ο κόσμος."
- " Κοιτάξτε, αν γράφαμε την λέξη όπως την λέτε, θα κινδυνεύαμε να μας κάνει μήνυση ο εισαγγελέας, δια προσβολήν της δημοσίας αιδούς, και θα κινδύνευε με κλείσιμο το μαγαζί. Επί πλέον θάχαμε και την αντίδρασιν της εκκλησίας. Ενώ τώρα είμαστε καλλυμένοι, και νομικώς και ηθικώς. Όσον αφορά στην σημασία της λέξης, θα γίνει διαφημιστική εκστρατεία, και θα διαφωτιστεί ο κόσμος."
- " Επί του παρόντος, διαφωτίσθε μας εμάς. Όταν λέτε ασφάλειαι πρωκτών, τι ακριβώς εννοείτε; Κάτι σαν εκείνες τις ζώνες αγνότητας, που φορούσαν οι ιππότες στις γυναίκες τους, για να μην γαμιούνται όταν αυτοί λείπανε στις εκστρατείες;"
- " Είπαμε προσέχετε τις εκφράσεις σας. Αλλιώς θα σας βγάλω έξω από το μαγαζί! Τί θα πει γαμιούνται; Συνουσιάζονται!"
- " Έστω, συνουσιάζονται. Οι ιππότες προστάτευαν το αιδοίον των γυναικών τους, από την συνουσίαν. Εσείς θα προστατεύετε τον πρωκτόν;"
-" Πλανάσθε. |Ναι όντως οι ιππότες προστάτευαν το αιδοίον των γυναικών τους από την συνουσίαν, ουχί όμως και τον πρωκτών τους. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να γίνει τούτο; Έπρεπε να μείνει ελεύθερος, ν'αφοδέυει."
- " Και να γάμ.. ωχ! συγνώμη, να συνουσιάζεται. Αυτό δε τους ενοχλούσε;"
- " Όχι, αυτούς τους ένοιαζε, να μην αποκτήσουν νόθους γόνους."
- " Ε! Τότε αν δεν εμπορεύεσθε ζώνες αγνότητας πρωκτών, τί ακριβώς εμπορεύεσθε;
- " Ασφάλειες εμπορικές. Όπως έχουμε ασφάλειες σπιτιών, αυτοκινήτων, πλοίων, ζωής, συντάξεων, κλπ."
- " Δεν καταλαβαίνουμε;"
- " Τί δεν καταλαβαίνετε; Ασφαλίζουμε πρωκτούς, από ανεπιθύμητον σεξουαλικόν ατύχημα!"
- " Γυναικών;"
- " Όχι ανδρών!!"
- " Ακούστε κύριε εσείς με το μούσι, επειδή σας βλέπω γραμματιζούμενο, διανοούμενο. Αντιλαμβάνεσθε τί γίνεται γύρω σας;"
- " Ναι και πολύ καλά. Μ'εσάς δεν αντιλαμβάνομαι τί γίνεται."
- " Δεν βλέπετε ότι σας τάχουν πάρει όλα; Όλα για όλα;"
- " Ναι αυτό που λέτε είναι σωστό, και το αντιλαμβάνομαι."
- " Τι σας απέμεινε λοιπόν;"
- " Τί;"
- " Μόνον ο πρωκτός! Ε θα επιχειρήσουν να σας τον πάρουν, και αυτόν! Εκεί στηρίζεται η επιχείρησή μας."
- " Τί να τον κάνουν;"
- " Έτσι, για να σας εξευτελίσουν πλήρως. Υλικώς και πνευματικώς!"
- " Συγνώμη, η εταιρία είναι δική σας;"
- " Όχι, είμαστε πολυεθνική!"
- " Πολυεθνική;! Και βρήκατε να ξεκινήσετε από την Φλώρινα;!
- " Ναι. Είναι υπό σκέψιν, να επενδυθούν πολλά δις. Εμένα που με βλέπετε, έχω τελειώσει στο Χάρβαρντ, κοινωνιολογία, και μάνατζμεντ επιχειρήσεων. Σε λίγα χρόνια θάμαι διευθυντής σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες στον κόσμο. Έτσι είμαστε εμείς στην Αμερική. Ξεκινάμε από πολύ χαμηλά, για να φτάσουμε πολύ ψηλά."
- " Επιμένω, γιατί από την Φλώρινα;!"
- " Κοιτάξτε κύριε, παρ'όλον που εσείς οι Έλληνες αντιστέκεστε ακόμη στην παγκοσμιοποίηση και την ομοιομορφοποίηση, στις μεγάλες πόλεις έχει επέλθει μεγάλη αλλοτρίωση. Εδώ εσείς στην Φλώρινα, τηρείτε ακόμα τους κανόνες αξιοπρέπειας."
- " Δηλαδή;"
- " Θεωρείτε ύψιστον αγαθόν, υλικόν και κυρίως δε πνευματικόν, τον πρωκτόν σας, και το φυλάγετε ως κόριν οφθαλμού."
- " Τα σχέδια μας όμως, είναι μακροπρόθεσμα. Στην αρχή η Φλώρινα, μετά η Έδεσσα, η Ξάνθη, η Ήπειρος, η Πελοπόννησος, η Κρήτη, και μετά βεβαίως θα χτυπήσουμε και τις μεγάλες πόλεις, Αθήνα, Σαλονίκη. Που θα πάνε; Θα τους πιάσει και αυτούς το φιλότιμο, έτσι το λέτε εσείς οι Έλληνες. Και δεν είναι μόνον αυτό! Θα επεκταθούμε και στην Ευρώπη. Πρώτα στη νότιο, μετά στην κεντρική, και τέλος στην βόρειο."
- " Στην βόρειο Ευρώπη; Τι να τους κάμετε δαύτους; Αυτοί παραβιάζουν από μόνοι τους, τον πρωκτόν τους, και το ευχαριστιούνται, το υπερηφανεύονται. "
- " Μην προτρέχετε. Σας υπενθυμίζω ότι εκεί ζουν εκατομμύρια νότιοι μετανάστες, σ' αυτούς ποντάρουμε! Έχουμε όμως στόχους και άλλες Ηπείρους, Λατινική Αμερική, Ρουσία, Κίνα, Ινδίες, Ιαπωνία. Γι'αυτό σας λέγω, η επιχείρηση μας είναι πολυεθνική. Βαδίζουμε στα σίγουρα, δεν ρισκάρουμε! Μετά από δέκα χρόνια, θάμαστε διεθνές μονοπώλιο στο είδος μας. "
- " Για πέστε μας, σε τι ακριβώς συνίσταται η προσφορά σας; "
- " Σας είπα. Θα δίνουμε αποζημιώσεις, σε τυχόν σεξουαλικόν ατύχημα πρωκτού."
- " Α! σε περίπτωση γαμ... ωχ! συνουσίας. Πως ακριβώς θα γίνεται αυτό;"
- " Όπως και σ'όλες τις άλλες ασφάλειες. Θα υπάρχει ειδική επιτροπή, που θα εκτιμήσει με κριτήρια αυστηρά, την ζημίαν, και θα καθαρίζει και την ανάλογην αποζημίωσιν,
- " Και να γάμ.. ωχ! συγνώμη, να συνουσιάζεται. Αυτό δε τους ενοχλούσε;"
- " Όχι, αυτούς τους ένοιαζε, να μην αποκτήσουν νόθους γόνους."
- " Ε! Τότε αν δεν εμπορεύεσθε ζώνες αγνότητας πρωκτών, τί ακριβώς εμπορεύεσθε;
- " Ασφάλειες εμπορικές. Όπως έχουμε ασφάλειες σπιτιών, αυτοκινήτων, πλοίων, ζωής, συντάξεων, κλπ."
- " Δεν καταλαβαίνουμε;"
- " Τί δεν καταλαβαίνετε; Ασφαλίζουμε πρωκτούς, από ανεπιθύμητον σεξουαλικόν ατύχημα!"
- " Γυναικών;"
- " Όχι ανδρών!!"
- " Ακούστε κύριε εσείς με το μούσι, επειδή σας βλέπω γραμματιζούμενο, διανοούμενο. Αντιλαμβάνεσθε τί γίνεται γύρω σας;"
- " Ναι και πολύ καλά. Μ'εσάς δεν αντιλαμβάνομαι τί γίνεται."
- " Δεν βλέπετε ότι σας τάχουν πάρει όλα; Όλα για όλα;"
- " Ναι αυτό που λέτε είναι σωστό, και το αντιλαμβάνομαι."
- " Τι σας απέμεινε λοιπόν;"
- " Τί;"
- " Μόνον ο πρωκτός! Ε θα επιχειρήσουν να σας τον πάρουν, και αυτόν! Εκεί στηρίζεται η επιχείρησή μας."
- " Τί να τον κάνουν;"
- " Έτσι, για να σας εξευτελίσουν πλήρως. Υλικώς και πνευματικώς!"
- " Συγνώμη, η εταιρία είναι δική σας;"
- " Όχι, είμαστε πολυεθνική!"
- " Πολυεθνική;! Και βρήκατε να ξεκινήσετε από την Φλώρινα;!
- " Ναι. Είναι υπό σκέψιν, να επενδυθούν πολλά δις. Εμένα που με βλέπετε, έχω τελειώσει στο Χάρβαρντ, κοινωνιολογία, και μάνατζμεντ επιχειρήσεων. Σε λίγα χρόνια θάμαι διευθυντής σε μια από τις μεγαλύτερες εταιρίες στον κόσμο. Έτσι είμαστε εμείς στην Αμερική. Ξεκινάμε από πολύ χαμηλά, για να φτάσουμε πολύ ψηλά."
- " Επιμένω, γιατί από την Φλώρινα;!"
- " Κοιτάξτε κύριε, παρ'όλον που εσείς οι Έλληνες αντιστέκεστε ακόμη στην παγκοσμιοποίηση και την ομοιομορφοποίηση, στις μεγάλες πόλεις έχει επέλθει μεγάλη αλλοτρίωση. Εδώ εσείς στην Φλώρινα, τηρείτε ακόμα τους κανόνες αξιοπρέπειας."
- " Δηλαδή;"
- " Θεωρείτε ύψιστον αγαθόν, υλικόν και κυρίως δε πνευματικόν, τον πρωκτόν σας, και το φυλάγετε ως κόριν οφθαλμού."
- " Τα σχέδια μας όμως, είναι μακροπρόθεσμα. Στην αρχή η Φλώρινα, μετά η Έδεσσα, η Ξάνθη, η Ήπειρος, η Πελοπόννησος, η Κρήτη, και μετά βεβαίως θα χτυπήσουμε και τις μεγάλες πόλεις, Αθήνα, Σαλονίκη. Που θα πάνε; Θα τους πιάσει και αυτούς το φιλότιμο, έτσι το λέτε εσείς οι Έλληνες. Και δεν είναι μόνον αυτό! Θα επεκταθούμε και στην Ευρώπη. Πρώτα στη νότιο, μετά στην κεντρική, και τέλος στην βόρειο."
- " Στην βόρειο Ευρώπη; Τι να τους κάμετε δαύτους; Αυτοί παραβιάζουν από μόνοι τους, τον πρωκτόν τους, και το ευχαριστιούνται, το υπερηφανεύονται. "
- " Μην προτρέχετε. Σας υπενθυμίζω ότι εκεί ζουν εκατομμύρια νότιοι μετανάστες, σ' αυτούς ποντάρουμε! Έχουμε όμως στόχους και άλλες Ηπείρους, Λατινική Αμερική, Ρουσία, Κίνα, Ινδίες, Ιαπωνία. Γι'αυτό σας λέγω, η επιχείρηση μας είναι πολυεθνική. Βαδίζουμε στα σίγουρα, δεν ρισκάρουμε! Μετά από δέκα χρόνια, θάμαστε διεθνές μονοπώλιο στο είδος μας. "
- " Για πέστε μας, σε τι ακριβώς συνίσταται η προσφορά σας; "
- " Σας είπα. Θα δίνουμε αποζημιώσεις, σε τυχόν σεξουαλικόν ατύχημα πρωκτού."
- " Α! σε περίπτωση γαμ... ωχ! συνουσίας. Πως ακριβώς θα γίνεται αυτό;"
- " Όπως και σ'όλες τις άλλες ασφάλειες. Θα υπάρχει ειδική επιτροπή, που θα εκτιμήσει με κριτήρια αυστηρά, την ζημίαν, και θα καθαρίζει και την ανάλογην αποζημίωσιν,
Αν το πέος που εισεχώρησεν ήτο
μακρόν ή κοντόν
μικρόν ή μεγάλον
λιγνόν ή χοντρόν
ίσιον ή εστραβόν
Στο τέλος πάντως, θα μετράει μόνον αυτή καθ'ευατή η ζημιά που υπέστη ο πρωκτός, όπως
απλή διάνοιξις
απλή αμυχή
απλή φλεγμονή
αλλά κυρίως ρήξις του εντέρου, με παρεπόμενην αιμοραγίαν και συρραφήν. Στην περίπτωση αυτή, η αποζημίωσις θάναι."
- " Και σε περίπτωση θανάτου;!!"
- " Ε! τότεο θανών θα πρέπει να αισθάνεται πολύ ευτυχής, καθότι η οικογένεια του θα εξασφαλίσει ισόβιαν σύνταξιν!"
Δεν άντεξα και ρώτησα.
- " Και ποιοι θάναι οι επενδυτές της επιχείρησης;"
Με κοίταξε παράξενα, κουνώντας το κεφάλι του περιφρονητικά. Ο Γιακουμής μ'έπιασε από το μπράτσο, και με ταρακούνησε εντόνως.
- " Ρε συ Μπούτση, τί έπαθες; Τι βλακώδεις ερωτήσεις είναι αυτές; Πούναι η ευφυΐα σου; Προφανώς οι ίδιοι οι γαμιάδες μας!"
Ο διευθυντής ξυνίστηκε για λίγο, αλλά μετά επανήλθε.
- " Παρόλο που ο φίλος σας εχρησιμοποίησεν επαίσχυντην έκφρασιν, αυτή τη φορά τον συγχωρώ, γιατί έχει δίκιο! Φαίνεται πως άλλος έχει την μόρφωσιν, κι άλλος την ευφυΐαν!"
Κοκκίνισα για λίγο, και παρόλο που ο τύπος άρχισε να μου την δίνει, κρατήθηκα μην ξεσπάσω, και τούκαμα μια τελευταία ερώτηση.
- " Καλά όλα αυτά που λέτε, αλλά πόσο πάει το μαλλί;"
- " Το μαλλί΄Τί εννοείται;"
- " Το κόστος της ασφάλειας επιτέλους!"
- " Α! Επί του παρόντος, έχουμε τιμήν γνωριμίας, γιατί όταν αυξηθεί η ζήτησις, θ'αυξηθεί και η τιμή."
- " Επιμένω, το μαλλί, πόσο, χάου-ματσ;"
- " Μόνον 500€."
- " Σαν λογικό μου φαίνεται ρε Γιακουμή. 500€ το χρόνο;"
- Δεν καταλάβατε καλά κύριοι. Εννοώ 500€ τον μήνα!!"
- " Τον μήνα;!!!" αναφωνήσαμε και οι δυό.
- " Δεν γαμιόμαστε καλλίτερα, λέω εγώ ρε Μπούτση;"
- " Σαν νάχεις δίκιο."
Κοιταχτήκαμε για λίγο,
κι όπου φύγει-φύγει!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου